Γαλήνη

 

Γαλήνη   
Στη σχισμή του βράχου, αμέριμνο
               ένα μικρό κυκλάμινο χαμογελά
Γαλήνιο στη βεβαιότητά του
                                λικνίζεται στον άνεμο
 
Στη χαράδρα ο χείμαρρος
          κατρακυλά βουστροφηδόν
                                               για το ποτάμι
Κι η θάλασσα, στο βάθος, κυματόχαρη
              μας περιζώνει μ’ απεραντοσύνη
 
Γαλάζιος ο θόλος τ’ ουρανού,
             κλειστός ολόγυρα μας,
                             μας επιστέφει αδιέξοδο
Μα εμείς,
               παιδιά της ανυπότακτης ματιάς
ελπίζουμε σε ταξίδια
                                  πέραν των οριζόντων
έτσι κι αλλιώς
         ο ουρανός είναι μια ψευδαίσθηση
κι η μόνη πραγματικότητα είναι
                                         το ασύνορο χάος
 
Ο γεροντόβραχος σαπίζει,
μα στις ρωγμές του
                  μικρά κυκλάμινα χαμογελούν,
ανθίζουν αμέριμνα μοσχοβολώντας
                                                        ομορφιά
 
Μας διδάσκουν αμεριμνησία και γαλήνη
 
Απλόχερα σκορπούν την ευωδιά τους,
έτσι που να μοσχοβολάει η φθορά  
                  γαλήνη, ελπίδα κι αναγέννηση
 
                                    Γιάννης Ποταμιάνος

Φωτοχυσία

 

 Φωτοχυσία

Παγιδευμένος στο σκοτάδι

                                            έψαχνε για φως

Αλκοολικός και μελλοθάνατος

   με επιδρομές ερπετών στο κρεβάτι του

και το χαμόγελο της σελήνης

                                        στο παράθυρό του

Αλκοολικός και σιδηροδέσμιος

Παγιδευμένος

στης Σαλώμης το έβδομο πέπλο

                     και το γαλάζιο της εσώρουχο

που πέφτοντας άφησε άφωνο

                      τον βασιλέα κι όλη την αυλή

Κάποιοι τολμηροί ιστορικοί μίλησαν

         για πορφυρή δαντέλα και ζαρτιέρες 

Πάντως άλλη υπόθεση

                               ο χορός στην υπηρεσία

του σεβαστού κανάγια αυτοκράτορα 

         κι άλλη ο πόθος της ζείδωρης ήβης

 

Γι αυτό κι αυτός

                   αλκοολικός και μελλοθάνατος

έψαχνε για φως βαθιά  στα ορυχεία

                                            της καρδιάς του

Ώσπου ακούστηκε η μεγάλη έκρηξη

                                        κι έγιναν όλα φως

 

Κάποιοι της μεταφυσικής μίλησαν τότε

                          για θαβώρειο φωτοχυσία

Κάποιοι άλλοι της ψυχανάλυσης

                   επέμεναν πως ήταν έκλαμψη

                               ατομικής αυτογνωσίας

Μα κάποιοι διανοητές της διαλεκτικής  

                     ισχυρίστηκαν πως πρόκειται  

για πυρηνική σύντηξη 

                                   συλλογικών ονείρων

Για τους υποψιασμένους

                      ο όρος μυρίζει επανάσταση

 

Πάντως όπως και να ‘χει, έκτοτε

                 κάθε βράδυ φλεγόμενα άστρα

πόθοι κι όνειρα

                              σε ουράνιες περιπολίες

φωτίζουν το έρεβος της νυχτοσύνης του

 

 

 

Πως αλλιώς αφού

             η φωτοχυσία στο έρεβος ελπίδα

κι ο δρόμος του φωτός

                                υπόσχεση αθανασίας;

                                      Γιάννης Ποταμιάνος

Στου χρόνου τις νεροσυρμές

                         Στου χρόνου τις νεροσυρμές   

Κι όμως τα μαραμένα λουλούδια

                     κρύβουν γόνιμους σπόρους

Κι όμως τα μαρμάρινα πρόσωπα

                                              έχουν μνήμες

Ακόμα και τα ερείπια των ονείρων

που φαγώθηκαν

                    στου χρόνου τις νεροσυρμές

Ακόμα και τα ναυάγια

  που κουβαλάνε στο έρμα τους ταξίδια

Δεν έχουν σημασία

 τα ευτυχισμένα πρόσωπα

                            στις βλοσυρές πολιτείες

Τα πλουμιστά φτερά του παπαγάλου

                                      στο καμένο δάσος

Τα γυάλινα κτήρια

               που ποτέ δεν θα κατοικήσουμε

Σημασία έχει η κυψέλη

                                       και το βουητό της

Η ανθοφορία της γης

                  και το χαμόγελο του πλήθους

Σημασία έχει η κιβωτός που κουβαλάει

                             θησαυρισμένες μνήμες

Τα δέντρα και τα πουλιά

              τα φυτοφάγα και τα σαρκοβόρα

Σημασία έχει το κεραμίδι

                         και το τσουκάλι για όλους

Ας ακουστεί η φωνή που τόσους αιώνες

                                        διαλαλεί το δίκιο!

Σημασία έχει το δίκιο που ποτίζεται

                                     με αίμα και ιδρώτα

να καλπάζει όπως πουλάρι

                                     σ' ελεύθερο λιβάδι

Σημασία έχει η ελευθερία κι ο έρωτας

η διαρκής επανάσταση

                    της παγκόσμιας ανθοφορίας

                                                               Γιάννης Ποταμιάνος