Πέμπτη 30 Μαΐου 2019

Κονισαλέος Μάης


Κονισαλέος Μάης  

Τώρα που τέλειωσαν οι μεγάλες μάχες
γυρνάμε στους έρημους δρόμους
       με τα χέρια στις άδειες τσέπες μας
Κι ούτε ένα τρύπιο νόμισμα
                           απ’ τις παλιές αξίες μας

Μόνο με το αίμα της παλιάς πληγής
                                             στον κρόταφο
ξεραμένο κι αυτό απ’ του καιρού
                                                το πέρασμα
Άλλοτε εισπνέοντας σκόνη ερημιάς
    απ’ το φόρεμα του κονισαλέου Μάη
Άλλοτε ξαποσταίνοντας στην όαση
                                         της μοναξιά μας
παραδομένοι σε μεσημεριανό όνειρο
                                    γλυκιάς νοσταλγίας

Τώρα που τέλειωσαν οι μεγάλες μάχες
κι επιστρέφουν οι οπισθοφυλακές
                                    χωρίς δάφνες νίκης
τα όρνια του Καυκάσου ανυπόμονα
                       περιμένουν το συκώτι μας
Κι εμείς δεμένοι στις ανάγκες
                              ελπίζουμε στ’ αστέρια
Ευτυχώς που ο θάνατος είναι θνητός  
                     όσο ακριβώς και η γέννηση

Γι αυτό
Με σκόνη ερημιάς, νοσταλγία μοναξιάς
και αίμα απ’ πληγές μας
             ας ζυμώσουμε μάνα αισιοδοξίας

Πως αλλιώς
αφού στις παλιές πληγές μας
      φωλιάζουν αγριοπερίστερα ελπίδας

                                      2 Ιουνίου 2018
                                                                                Γιάννης Ποταμιάνος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου