Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

Αγναντεύοντας



Αγναντεύοντας

Μύστης κρυφής κίνησης
                       ο ασάλευτος βράχος
Κι απ’ τα σωθικά του αναβλύζει
                            γαλάζια θάλασσα
Όταν στα τεντωμένα αυτιά
                               των ιστιοφόρων
φυσάει ο άνεμος ταξίδι

Κι έρχεται το θρόισμα των πανιών
                        μοιάζοντας μοιρολόι
                        για ταξίδι αταξίδευτο
Μόνο που, όσο αγναντεύοντας
                                            η λύπη
γεννιέται νοσταλγία
για να σκορπίζει η ψυχή στο κύμα

Τότε είναι που στα παιγνίδια 
των δελφινιών
                       χαμογελάει η ελπίδα
Μέχρι που στο πυρωμένο
                                        ηλιοβασίλεμα,
οι τελευταίες βουτιές του γλάρου
μαχαιρώνουν το κύμα στο πλευρό

Μύστης κρυφής κίνησης
                       ο ασάλευτος βράχος
Κι απ’ τα σωθικά του αναβλύζει
                            γαλάζια μοναξιά
Για να βρει ο πόνος την ηχώ του
αλαλάζοντας σε υπόγειες στοές

                               1 Ιουλίου 2012
                                                               Γιάννης Ποταμιάνος