Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

Έφτασε το ΔΝΤ


Έφτασε το ΔΝΤ
                 

Συναγερμός εργαζόμενοι
Τα λιοντάρια βγήκαν για κυνήγι
Αίμα ζεστό θα ρεύσει απόψε
                                    στη σαβάνα

Οι επιτετραμμένοι έφτασαν,
              γέμισε ο ορίζοντας
                               πειρατικές σημαίες
Τρέχουν οι Νενέκοι
              με υποκλίσεις
                                για καλωσορίσματα

Φέρνει πανικό το μαύρο σύννεφο
                   που σκέπασε τη χώρα
Βροντάει ο ουρανομήκης κεραυνός
μαρμαρυγές
                   στα φυλλοκάρδια

Ποιος δεν ακούει τώρα
                   τις οιμωγές των άνεργων;
Τ’ αρίφνητα βελάσματα
                   στα σφαγεία των αμνών

Βγήκαν στις γειτονιές σεργιάνι,
                   οι εφιάλτες των ονείρων
Έπεσε το πέπλο της σιωπής
                   στις λαϊκές ταβέρνες

Βαρύ φορτίο για τον εργαζόμενο
                            η απελπισία
Τα όνειρα των συνταξιούχων
                           να σαπίζουν στα ταμεία
Και η ζωή στο αμόνι σπιθίζει,
καθώς τα σφυριά την χτυπούν
                             και μαλακώνει

Μα πώς να χωρέσει η ανθρωπιά
                      στους νέους κορσέδες
που σμίλεψαν οι σωτήρες μας

Δεν ντρέπομαι να το πω,
                      Όμως εγώ ελπίζω ακόμα
Καθώς είναι αδύνατο να κοροϊδέψουν
               τη ρημαγμένη νεολαία
                                     με ρετάλια δουλειάς

Θα σηκωθούν τα άδεια χέρια μας γροθιές
Να απαιτούν
                    το μερίδιο της φωτιάς
                                               που μας ανήκει
Υγρό φιλί η απελπισία μας
στα ξεραμένα χείλη της επανάστασης

Θα αστράψει στα άδεια μάτια μας
                            η αναπόφευκτη αγανάκτηση
Καθώς το δίκιο μας, κάρβουνο
                             ανίκητη  δύναμη
 στην ατμομηχανή της ιστορίας

Ας βιώσουμε τον πόνο μας
                           με αξιοπρέπεια,
Δεν θα πεθάνουμε μετρώντας το σκοτάδι
Το τέλος της εκμετάλλευσης
                                 νομοτέλεια
 Αλλά κι ο αγώνας μας ανάγκη  

     12 Αυγούστου 2010
    Γιάννης Ποταμιάνος