Κυριακή, 29 Ιανουαρίου 2017

Κατακερματισμένη σιωπή


Κατακερματισμένη σιωπή  

Κατακερματίζοντας τη σιωπή
                                  ελάλησα λόγο
Οι λέξεις μου πελεκούδια
          της κραυγής του ξυλοκόπου
εκσφενδονίζονται
και τα φωνήεντα ανάερα 
                               να χτίζουν ιαχή

Άλγος αγιάτρευτο 
                                 είναι το χοϊκό
κραυγή
να με τραβάει απ’ το μανίκι
                      σε χθόνιες διαδρομές
κραυγή υπόγεια  
           να πυρπολεί  τη σκέψη μου

Όμως στο άπειρο τ’ ουρανού
                                       αμείλικτος
λοιδορεί την αλαλία
             ο νυχτομάχος αστρονόμος
ψάχνει λουλούδια στο τυχαίο
χτίζει λόγο και ευμορφία
Γι’ αυτό, όσο κι’ αν Ευκλείδειος
                             βαδίζω το χθόνιο
άλλο τόσο, Ριμάνιος     
             μετεωρίζομαι στο ουράνιο  


                            Γιάννης Ποταμιάνος