Σάββατο, 8 Οκτωβρίου 2016

Ρήγματα στο λευκό


Ρήγματα στο λευκό

Να παίρνεις την ελευθερία της θάλασσας
                          το πάφλασμα της νηνεμίας
την αντάρα της θύελλας
               κι αβίαστα να ποιείς συναίσθημα

Να παίρνεις μια φούχτα ανατολή
       ένα ουράνιο τόξο και δυο σύννεφα
                           κι αβίαστα να ποιείς ταξίδι

Να παίρνεις ένα καραβάκι πλησίστιο
                           και να ταξιδεύεις ανάμεσα
στις γραμμές του τετραδίου,
                       από περιθώριο σε περιθώριο

Να αγναντεύεις νοσταλγία
Να ψάχνεις ρήγματα στο λευκό
                                 για να ριζώσεις ρήματα
Και να γράφεις
                ξέροντας  πως έρχεται χειμώνας,
πως το χειμώνα φυσάει
                         και πως τα ποιήματα πρέπει
να ριζώνουν βαθιά στον κρόταφο
                                                     σαν σφαίρες
κι ας πλημμυρίζει με αίμα η σελίδα


                                          Γιάννης Ποταμιάνος