Τετάρτη, 20 Ιουλίου 2016

Οι τυραννοκτόνοι


Οι τυραννοκτόνοι 

Τόλμησαν και βγήκαν στις πλατείες
             τραγουδώντας, με τα στήθη ανοικτά
                                      λαϊκό ποτάμι ορμητικό
Έτσι που να μεριάζει ο χάρος
                                   και να σιωπούν τα όπλα

Όχι δεν έχουν κανένα δρόμο να βαδίσουν
                                οι σιδερόφρακτοι άγγελοι
όσο οι καρδιές αναβλύζουν
                             κατακαλόκαιρο άλικο νάμα

Τόλμησαν και βγήκαν στις πλατείες
Ιαχές εφόδου, με το δάχτυλο του πλήθους
                               να δείχνει τους τυράννους
Τόλμησαν και βγήκαν στις πλατείες
    σηκώθηκαν οι γροθιές μέριασαν  τα όπλα

Η ελευθερία θέλει αποκοτιά
                                       πληθυντικού αριθμού

Κι εσύ καταμεσής του Ιουλίου
                                        μια νύχτα με φεγγάρι
                                           συλλαβίζεις Ιστορία
σκαλίζεις τη στάχτη της μνήμης
    για δρόμους σκοτεινούς με τις ερπύστριες
κι η παλιά σπίθα χρόνια φυλαγμένη
                    βάζει φωτιά στον ξεραμένο κάμπο
Κάποτε τόλμησες κι εσύ
                                     και βγήκες στις πλατείες
     δείχνοντας με το δάχτυλο τους τυράννους
Εύοσμη αποκοτιά
                 που στολίζει με ανεξίτηλη άνοιξη
                                                              τη ζωή σου

Όχι δεν θα περάσουν
             όσο ο λαός, τους δείχνει με το δάχτυλο
Το αίμα ρέει,
          το αίμα ζητάει όχι οριστικό στο φασισμό

Οι νέοι δυνάστες δεν πέρασαν,
αλλά το δάχτυλο του λαού της Τουρκίας
                        επιμένει να δείχνει Δημοκρατία
Ας το θυμούνται αυτό οι παλιοί δυνάστες του

Γιατί όσο υπάρχει τέχνη
ένα άγαλμα τυραννοκτόνων 
                         θα κοσμεί την Αγορά της πόλης

                                    Γιάννης Ποταμιάνος