Σάββατο, 4 Ιουλίου 2015

Για ένα κομμάτι ουρανό

  
Για ένα κομμάτι ουρανό 

Συμβιβαστήκαμε με την απόγνωση;
ΟΧΙ
Μετέωρο το ψεύδος αιωρείται στο σκοτάδι,
                                      κι απειλεί Αρμαγεδδώνα
Κύμβαλα στη σιωπή αλαλάζουν πως
                       υποταγή είναι η μεγάλη κιβωτός
Κύμβαλα στη σιωπή κι χρόνος φρενήρης
                                      τρέχει με μάτια κλειστά
Ψεύδος παντού και εμείς
γυμνοί στα μονοπάτια της έγνοιας
                          και νόημα ψάχνει η θυσία μας

Συμβιβαστήκαμε με την απόγνωση;
ΟΧΙ
Αυτό το πλήθος πάλλεται απόψε
ένα υπόγειο κύμα φουσκώνει το στήθος του
Η περηφάνια, η αξιοπρέπεια, ένα όνειρο,
                   ο πόθος για ένα κομμάτι ουρανό
Τα τελευταία συνθήματα,
                 η οπισθοφυλακή μιας διαδήλωσης
το χνάρι που άφησε η ελπίδα
                                            στη μεγάλη πλατεία

Συμβιβαστήκαμε με την απόγνωση;
ΟΧΙ
Ας επιμένουν τα κύμβαλα στη σιωπή
                                 να αλαλάζουν  απόγνωση
κι η απειλή μπαμπέσικο μαχαίρι
                                                         ας ελλοχεύει

Συμβιβαστήκαμε με την απόγνωση;
ΟΧΙ
Εμείς επιμένουμε να περιπολούμε στ’ άστρα
να ταξιδεύουμε ανάμεσα
                         σε ψεύτικα συνθήματα
                                   και κύμβαλα αλαλάζοντα
καθώς ένα ερωτευμένο άστρο
                                          μας δείχνει το δρόμο

Συμβιβαστήκαμε με την απόγνωση;
ΟΧΙ
Αυτός ο λαός ποθεί περηφάνια
                      όπως εφηβικό στήθος κοριτσιού
κι ο πόθος πάντα βρίσκει το δρόμο του

Συμβιβαστήκαμε με την απόγνωση;
ΟΧΙ
γιατί αυτός ο λαός
                μπορεί να γίνει  ολοκαύτωμα
                           όπως ένα ερωτευμένο άστρο

                                      4  Ιουλίου 2015

                                    Γιάννης Ποταμιάνος