Δευτέρα, 9 Φεβρουαρίου 2015

Το νησί


Το νησί   

Μοναχικό
μες στα θαλάσσια ρεύματα
                      θαλασσοδαρμένοι βράχοι
Αυτό το νησί με κυριεύει
Κάθε μέρα λες και μεγαλώνει
Αυτό το νησί με μια σπηλιά σαν μάτι
με κοιτάζει και με καλεί
                                 να περάσω απέναντι

Σ’ αυτό το νησί δεν υπάρχουν πόλεμοι
και τα λουλούδια ευωδιάζουν ειρήνη
Τ’ αγριοπερίστερα φωλιάζουν
                                         στις σπηλιές του
κι απ’ τα ηφαίστεια οι κληματόβεργες
                                  τάζουν γλυκό κρασί

Σ’ αυτό το νησί οι άνθρωποι
                                          ξεχνούν τα μίση
κι ο πρωινός χαιρετισμός είναι
                              «καλημέρα σύντροφε»
Αυτό το νησί με μια σπηλιά σαν μάτι
είναι δίπλα μας και μας καλεί
                   να διασχίσουμε την τρικυμία

                                   Γιάννης Ποταμιάνος

Με τις ευχαριστίες μου για τη δημοσίευσή του
στην Ιουλία Λυμπεροπούλου και στο περιοδικό
CityMag - online magazine (CMOM)