Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Τρικλοποδιά στο σύννεφο


Τρικλοποδιά στο σύννεφο

Εγώ προσδοκώ Σεπτέμβρη που τολμά
                    να βάλει τρικλοποδιά στο σύννεφο
καθώς ράθυμο περνά
                            για την γραμμή των οριζόντων

Εγώ προσδοκώ πρωτοβρόχι
                                            σε διψασμένο δάσος
μέρες Σεπτέμβρη
Αφού ξοδεύτηκε το καλοκαίρι
                    σε νύχτες μοναξιάς και νοσταλγίας
Στο βουβό κλάμα του φτωχού
                           που κούρσεψαν τα όνειρά του

Αχ δικαιοσύνη  σαν άμμος γλιστράς
                                                    στα δάχτυλά μου
Να σε κλέψω ψάχνω μια ζωή
                                      όπως πρασινομάτα κόρη
Γι αυτό μπαίνω με έρωτα
                                   σε μάχες εκ’ του συστάδην
Στις λεωφόρους τις πολύβουες κι απαιτώ
                                         ν’ ανθίσει ένα λουλούδι
Κατά προτίμηση κόκκινο γαρύφαλλο,
                      στο πέτο δίπλα στο χαμόγελό μας

Αφού ένα χαμόγελο αρκεί
                                    ν’ αρχίσει η άρπα μουσική
                           κι οι γυμνές κόρες το χορό τους
Όλοι σ’ αυτή τη γη
                           έχουμε δικαίωμα στην ομορφιά
                                  και σ’ ένα κομμάτι ουρανού

Όμως όπως δικαιοσύνη
         η άμμος γλιστρά στα δάχτυλα του φτωχού
Γι’ αυτό κι εγώ βάζω τρικλοποδιά στο σύννεφο
                    να δροσιστούν οι ξεραμένοι κάμποι
Μπαίνω στις πολύβουες λεωφόρους
                                                             δικαιομάχος 
μπας και γίνει η άμμος λασπουριά
                                          ν’ ανθίσει ένα λουλούδι
κατά προτίμηση κόκκινο γαρύφαλλο
για να φορέσει στο πέτο ο φτωχός
                                         δίπλα στο χαμόγελο του

                                                                                  Γιάννης Ποταμιάνος