Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2012

Αυτές τις μέρες



Αυτές τις μέρες  

Αυτές τις μέρες
έστησε καρτέρι η παγωνιά
Χάνονται φίλοι
στους παγωμένους δρόμους
Αυτές τις μέρες
μας φοβερίζει το δάχτυλο του ανέμου
Δες πως μαλακώνει η έπαρση
[Ίσως η αυταπάτη ευδοκιμεί στη θαλπωρή]
Στο ξύλινο κρεβάτι
ακρωτηριάζει το όνειρο ο Προκρούστης,
καθώς η νύχτα επιμένει πολική
στο άστοργο λευκό του πάγου
Ποιος θα μιλήσει απόψε
για τις λευκές νύχτες;
Ο θάνατος θερίζει
άστεγους, άνεργους και μετανάστες
Να παραδώσουμε επιτέλους
τον ανθρωπισμό στο νόημά του
Γιατί αν παραβλέψεις έστω κι ένα άνθρωπο
Τι θα απομείνει απ τον ανθρωπισμό;
Ένας απλός ισμός σαν τόσους άλλους
Άδειο πουκάμισο
με λαμπερά παράσημα
να το φουσκώνει ο άνεμος
Μα η εξουσία επιμένει αποσάρκωση
Γι’ αυτό
αυτές τις μέρες νοστάλγησα
ανθρωπισμό  ενσαρκωμένο

                           23 Δεκεμβρίου 2012
                            Γιάννης Ποταμιάνος