Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Ανεξίτηλο



Ανεξίτηλο  

Πιθύμησα το χάδι εκείνο,
που τ’ ακροδάχτυλά σου
                    μου ‘δωσαν κρυφά,
κάτω απ’ το καρό
                       τραπεζομάντηλο,
την ώρα που τραγουδούσες
                            το ζεϊμπέκικο
και χόρευε στην πίστα
                              ο εραστής σου

Μετά από τόσα χρόνια
μετά από τόσους έρωτες
                              εγώ θυμάμαι
το άγγιγμα εκείνο
                            το ανεπίτρεπτο
και την υπόσχεση εκείνη
                           των ματιών σου
που μέσα τους σιγόκαιγε
                          χθόνια η αμαρτία
Ώσπου
κάτω απ’ το τραπέζι
ανάμεσα στα δάχτυλα
                                       ανάβλυσε
μελίρρυτος ο γλυκασμός
                     και τ’ αλμυρό ραγάνι

Γι’ αυτό
Μετά από τόσα χρόνια
             μετά από τόσους έρωτες
όταν ακούω ζεϊμπέκικο
                      ευωδιάζω επιθυμία
  
                    19 Σεπτεμβρίου 2012
                     Γιάννης Ποταμιάνος

*Ο πίνακας είναι "Το ζεϊμπέκικο της ματαιοδοξίας" 
της ζωγράφου και φιλολόγου Ειρήνης Σπυριδάκη