Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2012

Η βρύση στάζει




Η βρύση  στάζει

Η μητέρα σκεφτική
πλένει τα πιάτα
Η βρύση στάζει υπομονή,
κάποτε έσταζε όνειρα
Στο σαλόνι το παιδί
καλπάζει
σε ξύλινο άλογο
Ένας στρατιώτης βαδίζει στην έρημο
Ένας στρατιώτης σκοτώνεται στην έρημο
Η μητέρα στρώνει το τραπέζι
με πιάτα καθαρά
Η μητέρα κλαίει
Έχει τα μάτια βιολετιά,
σκοτεινιασμένα
Το δάκρυ κυλάει στο άδειο πιάτο
Η τηλεόραση παίζει πόλεμο
Κοπάδια ανθρώπων
βαδίζουν στην έρημο
Η μητέρα σκουπίζει το δάκρυ
το παιδί καλπάζει σε ξύλινο όνειρο
Ο στρατιώτης πεθαίνει
Οι άνθρωποι κοπάδια
ψάχνουν ουρανό
Η τηλεόραση ανακοινώνει τα νέα μέτρα
τα φαγωμένα χέρια της μητέρας
σφίγγονται
το δάκρυ στάζει στο βρώμικο πιάτο
η βρύση στάζει απόγνωση
Η μητέρα και πάλι κλαίει

                               11 Ιουλίου 2012
                            Γιάννης Ποταμιάνος